English

ஹலோ... நான் தான் பேசுறேன். எனக்கு இப்போ ஒரு வயசு ஆகப்போகுது!

பாரி Paari

யாருக்கு
பாரிக்கு முதல் பிறந்தநாள்
எப்போ
ஜூலை 31, வெள்ளிக்கிழமை
நேரம்
சாயங்காலம் 6:30 மணி முதல்
எங்க
பாம்ஷோர் ரெஸ்டாரன்ட், அண்ணா நகர்
📍 மேப்ல பார்க்க

முதல்ல, என் பேரப் பத்தி சொல்லிடுறேன்...

ஒரு சின்னப் பூக்கொடிக்கு தேரையே கொடுத்த ஒரு ராஜாவோட பேரத் தான் அப்பாவும் அம்மாவும் எனக்கு வச்சுருக்காங்க.

அவர் பேரு தான் பாரி. பறம்பு நாடுன்னு ஒரு சூப்பரான ஊரை அவர் ஆட்சி செஞ்சாராம். யாரு எது கேட்டாலும் 'இல்ல'னு சொல்லவே மாட்டாராம்.

ஒரு நாள் காட்டுக்குள்ள தேரை நிறுத்திட்டு எங்கேயோ ரவுண்ட்ஸ் போயிருக்காரு. திரும்பி வந்து பாத்தா, ஒரு முல்லைக் கொடி படர்றதுக்கு இடமில்லாம அந்தத் தேர் மேல ஏறி உக்காந்துருச்சாம். உடனே அவரு அந்தத் தேரை அப்படியே அந்த கொடிக்கே விட்டுட்டு நடந்து வந்துட்டாராம். அம்மா இதை 'வள்ளல் தன்மை'னு சொல்றாங்க. ஆனா என்னைக் கேட்டா, 'தேரை எங்கேயோ தொலைச்சிட்டு வந்துட்டாரு'னு தான் சொல்லுவேன்.

இப்போ நான் அந்தப் பேருக்கு ஏத்த மாதிரி நடந்துக்கணுமாம். இதுவரைக்கும் நான் ஒரு பாதி வாழைப்பழத்தை மட்டும்தான் ஷேர் பண்ணிருக்கேன், சொல்லப்போனா... கொடுத்த அடுத்த செகண்டே அதை நினைச்சு ரொம்ப ஃபீல் பண்ணேன்!

இந்த ஒரு வருஷத்துல நான் பண்ண அட்ராசிட்டீஸ்...

அப்படியே கீழ ஸ்க்ரோல் பண்ணிப் பாருங்க, நான் என்னென்ன பண்ணேன்னு தெரியும்.

அம்மாவும் அப்பாவும் எப்போ பாத்தாலும் என்னை வீடியோ எடுத்துட்டே இருப்பாங்க — அதனால நிறையவே இருக்கு. ஆனா வீடியோல சத்தம் இருக்காது, ஏன்னா என் சவுண்ட் கொஞ்சம் ஓவரா இருக்குமாம்.

முதல் நாள்

நான் வந்துட்டேன், ஆனா ஏகப்பட்ட கம்ப்ளைன்ட்ஸோட!

கண்ணைக் கூசுற லைட், சில்லுனு கைகள், முகம் தெரியாதவங்க எல்லாம் என்னைத் தூக்குனாங்க. ஒருத்தர் கூட என் இஷ்டம் என்னனு கேக்கல. அதனால ஒரு பதினோரு வாரத்துக்கு என் கோபத்தை அழுதுட்டே தான் வெளிப்படுத்துனேன்.

சத்தம் இல்லை
ஆஸ்பத்திரி, முதல் நாள். நல்ல தூக்கத்துலயும் என்னமோ புலம்பிட்டே இருக்கேன்.

பல் முளைக்க ஆரம்பிச்சதும்

கண்ணுல படுறதெல்லாம் வாயில தான்!

இது கெட்ட பழக்கம்லாம் இல்ல, இது என் தனிப்பட்ட 'ரிசர்ச்'. டீத்தர் (Teether) ஓகே தான். ஆனா டிவி ரிமோட் அதைவிட சூப்பர். இப்போதைக்கு அம்மாவோட போன் தான் சாம்பியன், ஆனா நான் என் ரிசர்ச்சை முடிக்கிறத்துக்குள்ள அதை புடுங்கிடுறாங்க.

சத்தம் இல்லை
ஆராய்ச்சி போயிட்டு இருக்கு. டிஸ்டர்ப் பண்ணாதீங்க.

அப்பப்போ...

மிட்நைட்ல அப்பா இன்ஸ்டாகிராம்ல எதையோ பார்ப்பாரு

வியாழக்கிழமை அமேசான்ல இருந்து பார்சல் வரும். வெள்ளிக்கிழமை என்னைப் போட்டுக்க சொல்லுவாங்க. என் பர்மிஷன்லாம் யாரும் கேக்குறதே இல்லை. என்னைக் குட்டி நாயா ஆக்குனாங்க, சாண்டா கிளாஸா மாத்துனாங்க. அம்மாவும் எதுவுமே சொல்லாம சிரிச்சுட்டே வீடியோ எடுப்பாங்க.

சத்தம் இல்லை
ஆர்டர் #1. இதுக்கு நான் சம்மதிக்கவே இல்ல.
சத்தம் இல்லை
ஆர்டர் #2. அந்தத் தாடி ரொம்ப அரிச்சது. ஆனா யாரும் கண்டுக்கவே இல்ல.

நடுவுல ஒரு நாள்

இந்தத் தண்ணியை நான் கண்டுபிடிச்சேன்

இதுதான் என் வாழ்க்கையிலயே நடந்த பெஸ்ட் விஷயம். தண்ணியை அடிச்சு, காலை உதைச்சு, நானே அதைக் கண்டுபிடிச்ச மாதிரி அம்மாவைக் கெத்தா பார்ப்பேன். அந்த டப்பை விட்டு என்னை வெளிய எடுக்குறதுக்குள்ள அவங்க படுற பாடு... எப்பவுமே அந்தச் சண்டையில நான் தான் ஜெயிப்பேன்!

சத்தம் இல்லை
குளிக்கிற நேரம். எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச நேரம். அவசரப்படுத்தாதீங்க.

இப்போ, பன்னிரண்டாவது மாசம்

ரோபோ வேக்யூம் மாதிரி வீடு பூரா நடந்து தூசியெல்லாம் சாப்பிட்டுட்டு இருக்கேன்

எங்க போனாலும், கீழ கிடக்குறதெல்லாம் நேரா வாய்க்குத் தான் போகும். அம்மா பெருக்குவாங்க, நான் பின்னாடியே போய் மறுபடியும் செக் பண்ணுவேன். இது எங்க வீட்ல ஒரு சிஸ்டம். என் பார்ட்டிக்கு வாங்க, நான் எப்படி ரோந்து போறேன்னு நீங்களே பார்க்கலாம்!

சத்தம் இல்லை
ரோந்துப் பணியில்! தரையில இருக்குற எந்தப் பொருளுக்கும் கேரண்டி இல்லை.
அப்பாவும் அம்மாவும் இதை ஒரு பர்த்டே பார்ட்டியா நினைக்கல. அவங்களுக்குப் பிடிச்சவங்க எல்லாரும் ஒண்ணா சேர்ந்து, என்னை விஷ் பண்ணிட்டு, ஜாலியா டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணனும்னு ஆசைப்படுறாங்க.
— அதனால கண்டிப்பா வந்து எங்க கூட சேர்ந்து செலிப்ரேட் பண்ணுங்க.

உங்களை எல்லாம் இன்வைட் பண்றதுக்காகவே அப்பா உக்காந்து இந்த வெப்சைட்டையே ரெடி பண்ணிருக்காரு. ஒரு சின்ன வாட்ஸ்அப் மெசேஜ்லயே இதெல்லாம் சொல்லிருக்கலாம்னு அவருக்கும் தெரியும். இருந்தாலும் இவ்ளோ மெனக்கெட்டு செஞ்சிருக்காருனா, நீங்கல்லாம் எங்களுக்கு எவ்ளோ ஸ்பெஷல்னு பாத்துக்கோங்க. அதனால கண்டிப்பா வந்துருங்க, ஓகே?

நிறைய அன்புடன்,அப்பா & அம்மா(மற்றும் பாரி — ஏன்னா இந்த மெசேஜ்க்கு அப்ரூவல் கொடுத்தது நான் தான்!)